Bugün hiçbir şey yazmadım. Ama çok şey dinledim. Bazen dinlemek de yazmaktır.
Defterimden.
Tamamlanmamış cümleler, yarım kalan düşünceler. Defterimin kenar boşluklarından.
Pencereden bakan kedinin gözünde tüm şehir sığıyordu. Ona imreniyorum.
Eski bir mektup buldum. Gönderilmemiş. Belki de en dürüst olanlar gönderilmeyenlerdir.
Kahve soğudu. Cümle ısındı. Bu denge bazen tüm günü kurtarır.
Yağmur yağınca sokaklar farklı kokar. Toprak ve nostalji. İkisi de ıslak.
Bir okur yazmış: "Sizin cümlelerinizde kendimi kaybettim." Kaybolmak bazen en güzel rastlantıdır.